Inkomenseis bij een kamer: hoeveel moet je verdienen?

Wat is een inkomenseis precies?

Een inkomenseis is de ondergrens die een verhuurder stelt aan wat je verdient voordat hij je als huurder accepteert. De bekendste vorm is drie keer de kale huur: bij een kamer van 650 euro wil de verhuurder 1.950 euro bruto per maand zien.

Belangrijk om te weten: die eis staat nergens in de wet. Het is beleid van de verhuurder of de bemiddelaar, bedoeld om het risico op huurachterstand te beperken. Dat betekent ook dat de norm verschilt. De ene verhuurder rekent drie keer de kale huur, de andere drie keer de huur inclusief servicekosten, en weer een andere hanteert tweeënhalf keer.

Wat sinds de Wet goed verhuurderschap wel geldt, is dat een verhuurder zijn selectiecriteria vooraf duidelijk moet maken en zijn keuze op verzoek moet kunnen motiveren. Een eis mag dus bestaan, maar hij mag niet onzichtbaar zijn en niet discrimineren.

Wat betekent drie keer de huur per stad?

Abstract is die regel makkelijk. Concreet wordt hij pas als je hem op echte huren legt. Hieronder de mediane kamerhuur die wij de afgelopen 120 dagen in het openbare aanbod zagen, en het bruto maandinkomen dat daarbij hoort als een verhuurder drie keer de huur hanteert.

Het verschil tussen de duurste en de goedkoopste stad in deze lijst is 1.200 euro bruto per maand. Dat is geen detail: het is het verschil tussen een bijbaan die volstaat en een bijbaan die nooit genoeg zal zijn.

• •Amsterdam: mediaanhuur 1.000 euro, eis ongeveer 3.000 euro bruto
• •Den Haag: 857 euro, eis ongeveer 2.571 euro bruto
• •Leiden: 800 euro, eis ongeveer 2.400 euro bruto
• •Rotterdam: 700 euro, eis ongeveer 2.100 euro bruto
• •Tilburg: 660 euro, eis ongeveer 1.980 euro bruto
• •Eindhoven, Groningen en Utrecht: 650 euro, eis ongeveer 1.950 euro bruto
• •Maastricht: 615 euro, eis ongeveer 1.845 euro bruto
• •Nijmegen: 600 euro, eis ongeveer 1.800 euro bruto

Hoe huur je een kamer zonder dat inkomen?

Vrijwel geen enkele voltijdstudent haalt 1.950 euro bruto per maand, laat staan 3.000. Toch wonen er honderdduizenden studenten op kamers. De route daarheen is bijna altijd dezelfde: een garantsteller.

Een garantsteller, ook wel borgsteller, is iemand die meetekent en aansprakelijk wordt als jij de huur niet betaalt. In de praktijk is dat een ouder of verzorger. De verhuurder toetst dan het inkomen van die persoon in plaats van dat van jou, meestal tegen dezelfde norm.

Een garantsteller tekent iets echts. De aansprakelijkheid loopt vaak door zolang het huurcontract loopt, ook als jij intussen wel een inkomen hebt. Lees dus samen wat er precies wordt ondertekend, en voor welke periode.

• •Vraag vooraf welke norm de verhuurder hanteert en of het om kale huur gaat
• •Vraag of een garantsteller wordt geaccepteerd voordat je bezichtigt
• •Zorg dat de garantsteller zijn eigen papieren klaar heeft liggen
• •Lees waarvoor en hoe lang de garantsteller aansprakelijk is

Welke papieren wil een verhuurder zien?

De inkomenseis is de reden dat je gevraagd wordt om documenten, en die vraag komt meestal op een ongelukkig moment: kort nadat je hebt gereageerd, terwijl er nog vijftig anderen in de rij staan. Wie dan moet gaan zoeken, verliest de plek.

Wat gevraagd wordt verschilt, maar de kern is telkens hetzelfde: wie ben je, wat komt er maandelijks binnen, en wie staat garant als dat te weinig is. Zet dat één keer klaar in een map en je hoeft het nooit meer onder tijdsdruk te regelen.

Let op hoe je een kopie van je identiteitsbewijs deelt. Streep je burgerservicenummer en je pasfoto door en zet er de datum en het doel bij. Een verhuurder heeft een identiteitsbewijs niet nodig voordat er een contract is.

• •Recente loonstrook of bewijs van studiefinanciering
• •Werkgeversverklaring of een kopie van je arbeidscontract
• •Inkomensgegevens van je garantsteller
• •Veilige kopie van je identiteitsbewijs, met bsn en pasfoto afgeschermd

Wat als je de eis niet haalt en geen garantsteller hebt?

Dan wordt het smaller, maar niet onmogelijk. Particuliere verhuurders die één kamer in hun eigen huis verhuren hanteren vaker geen formele inkomenstoets, omdat ze op een persoonlijk gesprek afgaan. Studentenhuisvesters toetsen op inschrijving als student in plaats van op inkomen.

Zoek in dat geval gericht op de kanalen waar die verhuurders zitten, en verbreed je zoekgebied. Een kamer in Nijmegen of Maastricht vraagt ruim duizend euro minder bruto inkomen dan dezelfde kamer in Amsterdam.

Wees tegelijk extra alert op aanbod dat de eis helemaal laat vallen en om een vooruitbetaling vraagt. Dat is het klassieke patroon van huurfraude: geen toets, geen bezichtiging, wel snel geld overmaken.